Apima Najlepsze kosiarki dla Twojego ogrodu

Kiedy sadzimy drzewka i krzewy?

• Wszystkie drzewa i krzewy z tzw. gołym korzeniem (krzewy żywopłotowe, róże, krzewy owocowe) sadzimy poza okresem wegetacji ( w okresie ich spoczynku) czyli wczesną wiosną lub jesienią.
• Rośliny sprzedawane w pojemnikach mają odpowiednio ukształtowany system korzeniowy i te możemy sadzić praktycznie przez cały sezon, wykluczając okres, gdy gleba jest zamarznięta.
• Rośliny "balotowane" - tak przygotowaną bryłę mają najczęściej większe rośliny iglaste i drzewa - najkorzystniej jest sadzić jesienią. Zdążą się one wówczas przyjąć przed zimą, a w nowy sezon wchodzą już ukorzenione, zdolne odeprzeć ryzyko przesuszenia w przypadku gorącej i suchej wiosny i lata
• Sadzenie szczególnie wrażliwych na mrozy roślin i niektórych zimozielonych krzewów liściastych lepiej jest przesunąć na wiosnę, ze względu na ryzyko przemarznięcia.

Dlaczego poziom pH jest ważny przy uprawie roślin?

Zbyt zakwaszone podłoże skutkuje słabym pobieraniem magnezu. Objawia się to niedożywieniem rośliny i brązowieniem wewnętrznych części pędów.

Czy wszystkie rośliny iglaste wymagają zakwaszonego podłoża?

Nie wszystkie. Część iglaków bardzo dobrze rośnie na podłożu lekko kwaśnym, obojętnym czy wręcz zasadowym. Do grupy tej należą modrzewie, świerk serbski, sosna czarna, jodła kalifornijska.

Dlaczego żółkną końcówki igieł?

Dość często są to objawy spowodowane niedoborem żelaza. Należy stosować nawóz interwencyjny do iglaków, ale doglebowo, podlewając wokół korzeni.

Kiedy można zwalczać Roundapem chwasty pod świerkiem?

Chwasty najlepiej jest zwalczać jesienią, kiedy to większość z nich już wzejdzie a młode odrosty świerku zdrewnieją.

Dlaczego pod orzechem nie rośnie trawa?

Orzech daje bardzo dużo cienia - należy więc zastosować odpowiednią mieszankę cieniolubnych traw.

Jakie rośliny mogą rosnąć pod orzechem i są odporne na wydzielaną substancję juglanon?

Są to: głóg,wiąz,dzika jabłoń, czarna porzeczka, dzika winorośl

Czy mocz psi może być szkodliwy dla drzew?

Oczywiście że tak. Dotyczy to szczególnie roślin nowo posadzonych, a w efekcie prowadzi do wysuszenia rośliny.

Na górnej stronie liści pelargonii widoczne są okrągłe plamy. W obrębie tych plam, ale na dolnej stronie blaszek, tworzą się brązowe wybrzuszone punkciki ułożone w okółkach. Czy to jakaś choroba?

Tak, są to typowe objawy tzw. rdzy pelargonii powstającej przy długotrwałym zwilżaniu liści. Należy zastosować preparat Biochikol 2-3 razy co 7 dni.

Jakie są podstawowe zasady uprawy Orchidei?

• Roślinę przy zakupie ocenia się po ilości, wielkości i poziomach liści.
• Orchidea lubi miejsca słoneczne, ale nie bezpośrednio wystawione na promienie słoneczne.
• Uprawa odbywa się w przezroczystych pojemnikach.
• Podlewamy, gdy na ściankach pojemnika zniknie rosa i krople. Podlewamy obficie liście.
• Aby spowodować wzrost pędu kwiatowego po ucięciu należy "zestresować roślinę", tzn. przenieść ją w miejsce ciemniejsze i chłodniejsze o 5-6 stopni na 3-4 tygodnie.

Jakie są ogólne zasady sadzenia róż ogrodowych?*

W celu wyeksponowania urody i walorów poszczególnych roślin należy sadzić kilka krzewów jednej odmiany w zwartej grupie zamiat kilku odmian na jednej rabacie, stwarzając w ten sposób wrażenie nieładu.

Róże naturalne, parkowe i historyczne osiągają większe rozmiary i często nie powtarzają kwitnienia. Można je sadzić jako pojedyncze krzewy, zwłaszcza w małych ogrodach. Mogą być one wykorzystane również do tworzenia nieprzycinanych żywopłotów, przy czym rozstawa roślin zależy od rozmiarów osiąganych przez daną odmianę (zalecana odległość między krzewami 0,6 - 1,5 m). Chcąc stworzyć zwartą, trudną do przebycia ścianę możemy rozstawę zmniejszyć do 0,4 - 0,6 m.

Aby uzyskać dobry wzrost i kwitnienie krzewy róż należy sadzić na dobrych glebach, starannie odgruzowanych i odchwaszczonych. Najbardziej odpowiednim podłożem dla róż jest zasobna w próchnicę gleba gliniasto-piaszczysta, o poziomie wód gruntowych 70-100 cm lub większym.

Krzewy róż nawozimy tylko do połowy lipca, stosując nawozy mineralne wieloskładnikowe np. typu Osmocote lub nawozy organiczne np: obornik, gnojowicę, kompost, mączki kostne itp. Stosując nawozy organiczne unikamy ryzyka przenawożenia.

Jeżeli istnieje konieczność nawadniania róż, podlewamy krzewy od dołu, nie mocząc liści i kwiatów, najlepiej co 3-4 dni dużą ilością wody (20l/m²))

Bardzo korzystnie na wzrost i kwitnienie róż wpływa ściółkowanie gleby np. korą, która ogranicza wyrastanie chwastów, utratę wilgoci i zapobiega zaskorupianiu się ziemi, zwłaszcza po ulewnych deszczach.

Jaki odczyn powinna mieć gleba przeznaczona do uprawy róż?

Większość róż naturalnych dobrze rośnie na glebach lekko kwaśnych (pH 5,5-6,5), ale także na glebach zasadowych (pH powyżej 7). Dużej ilości wapna nie tolerują odmiany Rosa rugosa; gatunek ten i jego odmiany znoszą duże zasolenie i kwaśną glebę.

Jak właściwie dobrać i przygotować stanowisko do sadzenia róż?

Krzewy róż najlepiej rosną i kwitną w miejscach dobrze oświetlonych. Nie należy ich jednak sadzić przy południowej ścianie budynku, ponieważ bardzo wysokie temperatury w upalne lato sprzyjają pojawianiu się skoczka różanego i przędziorków. Zbyt gorące stanowisko powoduje też zniekształcenie kwiatów i bardzo szybkie rozwijanie się pąków. Róże nie czują się dobrze również w bezpośrednim sąsiedztwie dużych drzew i krzewów. Konieczność konkurowania o składniki pokarmowe i wodę powoduje, że rozrastają się i kwitną słabiej. Wyjątek stanowią tutaj odmiany Rosa helenae Semiplena, 'Alberic Barbier', 'Alchymist' czy 'Albertine', które dobrze znoszą półcień i nadają się do sadzenia przy drzewach, traktując je jako podporę.

W jakich odległościach sadzi się róże?

• Róże wielokwiatowe i wielkokwiatowe - rozstawa co 30 - 50 cm
• Róże parkowe - rozstawa co 50 - 150 cm
• Róże pnące - rozstawa zależy od efektów jakie chcemy uzyskać w przyszłości.
  Dla uzyskania efektu "kwitnącej ściany" wzdłuż muru, płotu itp. stosujemy odległość 1,5 - 2 m
• Róże naturalne i ich mieszańce - rozstawa 0,8 - 1,5 m
• Róże angielskie - rozstawa 60 - 100 cm
• Róże okrywowe - silnie rosnące 2 - 4 szt. / 1 m²
  wolno rosnące 6 - 8 szt. / 1 m²

Jak wybrać miejsce na trawnik? Jak je przygotować?

Trawnik towarzyszy prawie każdemu domowi, ładny i zadbany jest jego elegancką oprawą. Warto włożyć trochę wysiłku w jego założenie, bo od tego zależy, jak będzie wyglądał przez następne lata.
Staranne przygotowanie terenu jest niezwykle ważne – głównie od tego zależy, jak w przyszłości będzie wyglądał trawnik.

• Oczyszczamy teren - usuwamy wszystkie kamienie, gruz, śmieci, chwasty, gałęzie, liście i korzenie po wyciętych roślinach. Pozostałości te mogą bowiem utrudniać wzrost traw, mogą też być źródłem chorób szpecących trawnik. Kształtujemy teren. Trawnik może być płaski (warto mu jednak nadać spadek 1-3%, który ułatwi powierzchniowy spływ wody) lub jeśli jest duży – lekko pofałdowany (nachylenia nie powinny przekraczać 30%).
• Układamy instalacje - jeżeli planujemy rozłożenie podziemnej instalacji nawadniającej i elektrycznej lub wykonanie drenażu, to najlepiej zrobić to teraz.
• Przekopujemy ziemię - przekopujemy ją na głębokość szpadla, dokładnie odwracając. Usuwamy kamienie i chwasty, które zostały w ziemi. Jeżeli ziemia jest mało urodzajna – piaszczysta lub bardzo ciężka – gliniasta, to przed przekopaniem warto rozłożyć na powierzchni 10-centymetrową warstwę kompostu i – przekopując – wymieszać go z ziemią.
• Wykańczamy brzegi - teraz najwygodniej jest umieścić w ziemi obrzeża trawnikowe.
• Wyrównujemy teren - grabiami rozbijamy grudy ziemi. Po wyrównaniu powierzchnia przyszłego trawnika powinna znajdować się na poziomie lub nieco powyżej poziomu graniczących z nią nawierzchni i obrzeży. Teren nie powinien mieć dołków (w nich może się zbierać woda) ani garbów, które mogą utrudnić późniejsze koszenie. Ubijamy powierzchnię. To bardzo ważna czynność. Na niewielkich powierzchniach możemy po prostu kilkakrotnie udeptać teren – miejsce przy miejscu. Na dużych lepiej użyć wału, jeżdżąc nim wzdłuż i wszerz trawnika.
• Usuwamy chwasty - jeśli teren był silnie zachwaszczony, to mimo wcześniejszego odchwaszczania, część roślin została w ziemi. Najlepiej taki teren pozostawić odłogiem na 3-5 tygodni i w tym czasie systematycznie wyrywać wyrastające chwasty. Jeśli nie mamy tyle czasu, to mniej więcej na tydzień przed siewem lub ułożeniem darni trzeba teren opryskać środkiem chwastobójczym (może to być na przykład Roundup).
• Nawozimy - tydzień przed zaplanowanym siewem nasion lub ułożeniem darni możemy zasilić glebę nawozem do trawników (można zastosować na przykład: Florovit do trawników, Nawomix, Sierrablen). Warto użyć niewielkiego, ręcznego siewnika do nawozów. Wierzchnią warstwę gleby mieszamy z nawozami, delikatnie ją zagrabiając, a następnie obficie podlewamy.
• Na tak przygotowanym podłożu możemy zakładać trawnik - siejąc nasiona traw lub układając darń.

 Dlaczego trawniki chorują?

1. Częste koszenie powoduje skrócenie systemu korzeniowego, co sprawia, że trawy stają się wrażliwe na choroby
2. Nieprawidłowe nawożenie. Zbyt wysokie dawki azotu stymulują rozwój wielu chorób grzybowych, dlatego najlepiej zastosować specjalistyczne nawozy długo działające, które uwalniają się w zależności od zapotrzebowania traw.
3. podgryzanie korzeni traw przez szkodniki
4. Niewłaściwie przygotowane podłożenia (zbite podłoże, niewłaściwe pH, nadmierna wilgotność)

W miejscu, w którym będzie stał dom, rośnie piękna, dość spora (szerokość około 2 m i wysokość 3 m) magnolia. Tak naprawdę jest jedynym drzewem, co do którego nie mamy wątpliwości, że powinno przetrwać cały proces budowy. Jakie są szanse przesadzenia tak dużej - ma już prawie dziesięć lat - magnolii, by nie ucierpiała. W jaki sposób najlepiej to zrobić?

Niestety, magnolie, zwłaszcza starsze, bardzo źle znoszą przesadzanie. Po zabiegu rośliny długo chorują i mogą uschnąć. Dzieje się tak, ponieważ magnolie mają płytki i słabo rozrośnięty system korzeniowy, a ich mięsiste korzenie są bardzo wrażliwe na uszkodzenia. Najlepiej więc zlecić przesadzanie tych roślin wyspecjalizowanej firmie. Mniejsze magnolie możemy przesadzić sami. Powinniśmy to zrobić poza okresem wegetacji: późną jesienią bądź wczesną wiosną.

Przed przesadzeniem roślinę obficie podlewamy. Wilgotna ziemia lepiej się trzyma korzeni niż sucha, dzięki czemu są one mniej narażone na uszkodzenie. Zanim magnolię wykopiemy, przygotowujemy dół w miejscu, w którym zamierzamy ją posadzić. Dół musi być na tyle duży, aby bryła korzeniowa rośliny swobodnie się w nim zmieściła. Boki i dno dołu wykładamy rozłożonym kompostem lub ziemią kompostową.

Magnolię okopujemy tak, jak pada rzut korony i podcinamy szpadlem od dołu. Z im większą bryłą ziemi przeniesiemy magnolię na nowe miejsce, tym większa szansa, że się przyjmie. Pod bryłę korzeniową podkładamy płótno, którym ją otaczamy, aby się nie rozpadła podczas przenoszenia rośliny. Po posadzeniu dół wypełniamy żyzną (na przykład kompostową) ziemią i delikatnie ubijamy.

Magnolię przesadzamy z dużą bryłą ziemi.

Pamietaj! Nie udeptujmy ziemi tuż przy pniu magnolii, bo łatwo uszkodzić jej korzenie. Roślinę obficie podlewamy.

Jeśli magnolię przesadzamy jesienią, wokół pnia usypujemy kopczyk z ziemi, który zabezpieczy korzenie przed przemarznięciem. Pień i konary obwiązujemy matami. Wiosną usuwamy zimowe zabezpieczenia i zanim zaczną rozwijać się pąki, przycinamy wszystkie pędy boczne o 2/3 ich długości. Rany smarujemy środkiem grzybobójczym. Wokół rośliny rozpinamy specjalną tkaninę cieniującą, tak aby osłaniała magnolię od strony słońca. Roślinę cieniujemy przez cały sezon i regularnie (w czasie upałów codziennie) podlewamy.

Niektórzy ogrodnicy radzą, aby konary magnolii owinąć płótnem jutowym. Powinno ono być stale wilgotne (w czasie upałów codziennie je zwilżamy). Po około 2 miesiącach płótno można zdjąć. W ciągu kilku lat po posadzeniu magnolie wymagają zabezpieczenia na zimę

W pierwszym roku po przesadzeniu pędy skracamy, a roślinę chronimy przed słońcem.

Co sadzić wokół stawu?

Nie wszystkie rośliny nadają się do upiększenia terenu w bezpośrednim sąsiedztwie stawu. Są jednak takie, które doskonale czują się w pobliżu wody...

Przy brzegu najlepiej będą rosły rośliny, które dobrze znoszą okresowe zalewanie korzeni wodą i są mało wymagające:

• kaczeniec wodny (knieć błotna) – wysokość 30-60 cm, żółte kwiaty wiosną, stanowisko słoneczne lub lekko ocienione;
• kosaciec syberyjski – wysokość do 60-80 cm, kwiaty niebiesko-fioletowe w maju i czerwcu, stanowisko słoneczne lub lekko zacienione;
• kosaciec żółty – wysokość 30-100 cm, żółte kwiaty w maju i czerwcu, stanowisko słoneczne;
• krwawnica pospolita – wysokość 50-70 cm, kwiaty różowofioletowe w sierpniu i wrześniu, miejsca słoneczne lub lekko zacienione;
• pałka szerokolistna – wysokość 150-200 cm, jesienią brązowe pałki;
• rutewka orlikolistna – wysokość 80-120 cm, różowe delikatne kwiaty od maja do sierpnia, najlepiej rośnie w półcieniu;
• tatarak zwyczajny – wysokość 70-100 cm, pachnące liście, stanowisko słoneczne lub półcień, roślina ekspansywna.

Na skarpie wokół stawu można posadzić rośliny, które dobrze rosną w środowisku wilgotnym:

• bergenia sercowata – wysokość 30-40 cm, kwiaty białe, różowe w kwietniu i maju, miejsca słoneczne lub ocienione;
• funkie – wysokość 30-80 cm, kwiaty białe i fioletowe od czerwca do sierpnia, ale najważniejsze są dekoracyjne liście, lubią cień lub półcień;
• języczka pomarańczowa – wysokość 100-120 cm, kwiaty żółtopomarańczowe w sierpniu i wrześniu, duże okrągłe liście, stanowisko słoneczne lub cieniste;
• liliowiec ogrodowy – wysokość 40-110 cm, kwiaty żółte, pomarańczowe, czerwone, czerwono-brązowe, miejsce słoneczne i półcieniste;
• pierwiosnki – 5-25 cm, kwiaty żółte, białe, różowe, fioletowe, niebieskie od kwietnia do maja, miejsca słoneczne lub ocienione;
• tawułki – wysokość 20-120 cm, kwiaty różowe, czerwone, fioletowe, białe od czerwca do października, miejsca lekko zacienione;
• tojeść kropkowana – wysokość 80-120 cm, żółte kwiaty od czerwca do września, miejsca słoneczne,
• jak i zacienione, silnie się rozrasta;
• trzykrotka wirginijska – wysokość 40-60 cm, kwiaty białe, niebieskie, fioletowe, czerwone od czerwca do sierpnia, stanowisko ciepłe i nasłonecznione;
• wiązówka błotna – 100-150 cm, delikatne białe kwiatostany w czerwcu i lipcu, stanowiska słoneczne lub lekko zacienione.

Jak zabezpieczać na zimę wrażliwe rośliny?

Wrażliwe na niską temperaturę rośliny trzeba odpowiednio zabezpieczyć przed przemarznięciem. Sposób okrywania zależy od rośliny i jej wymagań.

• Rośliny wrzosowate, różaneczniki i zimozielone irgi mają płytki system korzeniowy. Aby zabezpieczyć go przed przemarznięciem, glebę wokół roślin należy okryć korą, trocinami lub kompostem. Części nadziemne można przykryć gałązkami iglastymi albo tak zwaną siatką cieniującą (do kupienia w sklepach ogrodniczych).
• Budleja Dawida, hortensja bukietowa i rdest Auberta czasem przemarzają. Jednak wiosną pędy szybko odrastają i już w lecie zakwitają. Dlatego roślin tych nie trzeba przykrywać – wystarczy wokół krzewów usypać kopczyki z ziemi, kory lub trocin (wysokości 20-30 cm), które zabezpieczą korzenie.
• Róże trzeba chronić, obsypując ich podstawy 20-30-centymetrowym kopczykiem ziemi. Róże pnące należy dodatkowo osłonić matami słomianymi lub włókniną. Podobnie można zabezpieczyć róże pienne (drzewkowe). W ostrym klimacie lepiej jednak pień róży przechylić tak, aby jej korona leżała na ziemi, przymocować ją kawałkiem sztywnego drutu lub dwoma związanymi drewnianymi palikami do podłoża i obsypać ziemią (na rysunku).

• Hortensje ogrodowe, ketmie syryjskie, klony palmowe (zwłaszcza młode) i szczodrzeńce można osłonić chochołami (na rysunku) albo nakryć pudłem kartonowym i nasypać do środka trocin lub rozkruszonego styropianu.
• Katalpy, magnolie i tulipanowce trzeba chronić póki są młode. Najlepiej owinąć je falistą tekturą lub cienką matą słomianą i związać sznurkiem .
• Glicynie i miliny (szczególnie młode) oraz powojniki, które kwitną nie na jednorocznych, lecz starszych pędach, należy okryć matami słomianymi, umocowanymi do podpór podtrzymujących pnącza. Wokół roślin trzeba usypać kopczyki ziemi.

* na podstawie poradnika sadzenia i pielęgnacji róż opracowanego przez dr Adama Choduna